Κείμενα αρχείου: Συνεντεύξεις

Όλγα Ντέντα: “Μου αρέσει το απλό το οποίο είναι πάρα πολύ καλά δουλεμένο, και που καταλήγει να είναι περίπλοκο.”

συνέντευξη στην Εύα Βασιλειάδη Η σκηνογράφος Όλγα Ντέντα έχει στο ενεργητικό της σημαντικές συνεργασίες και παραστάσεις υψηλής αισθητικής, μέσα από τις οποίες διαμόρφωσε ένα προσωπικό στυλ βασισμένη στην απλότητα που  προκύπτει από την αφαιρετική, ποιητική δουλειά που μπορεί να κάνει η σκηνογράφος με τα μέσα και τα υλικά του θεάτρου. Το Λονδίνο, όπου ζει και εργάζεται, φαίνεται να διαμόρφωσε τις μοιραίες της καλλιτεχνικές συναντήσεις, και να συνεχίζει να της δίνει ερεθίσματα για εμβάθυνση στη γνώση και στην καλλιτεχνική εξέλιξη. Μετά τις σπουδές σου στο Πολυτεχνείο τι σε έκανε να στραφείς στην σκηνογραφία; Οι σπουδές στο Πολυτεχνείο ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, γενικά όλη η εμπειρία πολύτιμη και καθοριστική όσον αφορά στη γνώση και αντίληψη που απέκτησα πάνω σε διάφορα επιστημονικά και τεχνολογικά πεδία. Ωστόσο, δουλεύοντας σαν μηχανικός, ένιωθα ότι κάτι μου έλειπε. Δεν είχα τη χαρά που νόμιζα ότι θα έχω δουλεύοντας. Κι αυτό συνέβαινε διότι δεν υπήρχε χώρος σε αυτό το επάγγελμα για καλλιτεχνική έκφραση. Έτσι, μετά από μια περίοδο ειλικρινούς αναζήτησης σε σχέση με τον εαυτό μου και το τι μου αρέσει να κανω σ’ αυτή …

Μιχάλης Παπαδόπουλος: «Αυτός που κρατάει γερά το πινέλο του είναι αυτός που κράτησε κάποτε στα χέρια του μολότοφ».

O Κύπριος συγγραφέας και ζωγράφος Μιχάλης Παπαδόπουλος αντιμετωπίζει την τέχνη ως επαναστατική πράξη, αφού πιστεύει πως κατέχει καλύτερα τα μέσα για να κάνει τέχνη όποιος έχει πρώτα εξασκηθεί στην ανεξάρτητη κοινωνική και πολιτική σκέψη. Δεν φαίνεται παρόλα αυτά να ακολουθεί τη γραμμή μιας στρατευμένης τέχνης, αλλά να ενδιαφέρεται για τις μεταμορφωτικές διαδρομες της ανθρώπινης ψυχής, που οδηγούν το άτομο στα άκρα και ίσως πέρα από αυτά. Ως τις 21 Απριλίου, κάθε Σάββατο και Κυριακή, θα παρακολουθήσουμε το έργο του Και τα Αγόρια Κλαίνε, στο Θέατρο Μπέλλος, στην Πλάκα. Φέτος είναι η τέταρτη χρονιά που παίζεται το έργο σου Και τα Αγόρια Κλαίνε. Αρχικά παρουσιάστηκε ως μονόλογος, στη συνέχεια σε διαλογική μορφή. Πες μας λίγα λόγια για το πώς διαμορφώθηκε η παράσταση από τη μια παρουσίαση στην άλλη, και πώς επέλεξες τον τίτλο. H απόφαση δεν ήταν δικιά μου, ο σκηνοθέτης πίστευε πως έτσι θα ήταν καλυτέρα. Δεν μου αρέσει να μπλέκομαι στα πόδια των σκηνοθετών, άλλωστε η παράσταση ανήκει περισσότερο στον ηθοποιό και στον σκηνοθέτη παρά σε μένα. Ο τίτλος τώρα είναι η μετάφραση του …

Συνέντευξη με τον θεατρικό συγγραφέα Αντώνη Τσιπιανίτη

Ο συγγραφέας Αντώνης Τσιπιανίτης έχει δει δεκάδες φορές τα έργα του να γίνονται θεατρικές παραστάσεις, παρόλα αυτά συνεχίζει να συγκινείται από την μοναδική αυτή ιδιότητα του θεάτρου να μεταφέρει τους χαρακτήρες από τη σελίδα στη σκηνή. Αυτός φαίνεται να είναι και ο κύριος λόγος που δεν προβλέπεται να ξαναγυρίσει στην συγγραφή μυθιστορημάτων ή στην δημοσιογραφία από όπου ξεκίνησε. Με αφορμή την επερχόμενη παράσταση του έργου Όταν πεθάνω, θάψτε με στο facebook’ που θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Μπέλλος από 20 Φεβρουαρίου, του ζητήσαμε την παρακάτω συνέντευξη για την οποία τον ευχαριστούμε πολύ. Τι σε παρακίνησε να γράψεις το έργο “Όταν πεθάνω, θάψτε με στο facebook”; Εννοώ όχι την γενική διαπίστωση της κρίσης των διαπροσωπικών σχέσεων στην εποχή των social media, αλλά τα συγκεκριμένα γεγονότα ή θέματα που σε έκαναν να σκεφτείς ότι εδώ υπάρχει κάτι ουσιαστικό να πεις. Nα σου πω ότι δεν έχω ιδέα θα το πιστέψεις; Τα έργα ‘ανατίθενται’ στους δημιουργούς από … κάπου. Μια μέρα ξυπνάμε και συνειδητοποιούμε πως ολόκληρη η ύπαρξή μας έχει καταληφθεί από ένα συγκεκριμένο έργο. Ό,τι κι αν κάνουμε – από …

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Λεωνίδα Παπαδόπουλο

Με αγάπη και ευαισθησία για την τέχνη του θεάτρου, και με την ωριμότητα της πολύχρονης εμπειρίας του, ο σκηνοθέτης Λεωνίδας Παπαδόπουλος μιλάει για την επικείμενη παράστασή του Donna Abbandonata, εκδηλώνοντας την εμπιστοσύνη του στην νεοελληνική δραματουργία, και συνεχίζοντας την πορεία του με γνώμονα την ποιότητα του καλλιτεχνικού αποτελέσματος και την εμβάθυνση της γνώσης μέσω των συνεργασιών. Είναι αναμφίβολα ένας άνθρωπος που για να υπάρξει καλλιτεχνικά δίνει έμφαση στο εμείς παρά στο εγώ. Και το αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Λεωνίδα, ετοιμάζεις την νέα σου παράσταση για το 2019. Σε τι στάδιο βρίσκεται η προετοιμασία; Είμαστε στην τελική ευθεία για την πρεμιέρα της παράστασης στις 9 Φεβρουαρίου. Με πολύ αγάπη και ενθουσιασμό δουλέψαμε με τη Μαίρη Σταυρακέλλη, τη Δώρα Θωμοπούλου και τους υπόλοιπους άξιους συνεργάτες αυτής της δουλειάς, το υπέροχο έργο της Γλυκερίας Μπασδέκη, “Donna Abbandonata ή πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου”, ένα κείμενο ποιητικό και ταυτόχρονα τόσο αληθινό. Πώς επέλεξες το κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη, και πού εστιάζεις την προσέγγισή σου όσον αφορά την επεξεργασία του κειμένου και την σκηνική παρουσίαση; Η Γλυκερία Μπασδέκη είναι μια από τις σημαντικότερες ελληνίδες …

H Χρυσάνθη Κορνηλίου μας μαθαίνει να αγαπάμε το θέατρο – Συνέντευξη

Ο πολυχώρος πολιτισμού Διέλευσις στην Κυψέλη μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε εκδηλώσεις και παραστάσεις με υψηλό καλλιτεχνικό κριτήριο και αρτιότητα στην παρουσίαση και παραγωγή. Έχοντας παρακολουθήσει την παράσταση Άμλετ-Τέλμα, που παίχτηκε τις δύο προηγούμενες χρονιές στο Διέλευσις, επιστρέφω και φέτος, για την νέα παράσταση Η Ζωή είναι Όνειρο (από 16/12) για να συζητήσω με την σκηνοθέτιδα και καλλιτεχνική διευθύντρια του χώρου Χρυσάνθη Κορνηλίου. Χρυσάνθη φέτος, μετά τον Σαίξπηρ, είναι η σειρά του ισπανού συγγραφέα Καλντερόν ντε λα Μπάρκα να περάσει από την σκηνή του Διέλευσις. Νιώθεις ίσως πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να συναντηθείς με το Η Ζωή είναι Όνειρο; Με το έργο αυτό έχω συναντηθεί εδώ και πολλά χρόνια, απλώς τώρα ήρθε η στιγμή να το ανεβάσω. Στο έργο αυτό παρακολουθούμε την εξέλιξη του πρίγκιπα Σιγισμούνδου στο μυθικό βασίλειο της Πολωνίας. Γιατί πιστεύεις ότι ο συγγραφέας τοποθετεί την δράση εκεί; Σε ποιές κοινωνικές συνθήκες την εποχής ανταποκρίνεται το έργο, και με ποιό τρόπο είναι επίκαιρο σήμερα; Ο Καλντερόν, όπως και ο Σαίξπηρ επίσης, επιλέγουν χώρες μυθικές που δεν έχουν καμιά …

Ένα Δείπνο με τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο – Συνέντευξη

Αν δεν έχεις δει τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο να γεμίζει μόνος του μια ολόκληρη ορχήστρα αρχαίου θεάτρου και να μην ακούγεται ανάσα από το κοινό που παρακολουθεί με προσοχή, δεν έχεις δει ελληνικό θέατρο. Ο ίδιος δεν έχει παίξει ακόμα Οιδίποδα Τύραννο ή Προμηθέα Δεσμώτη, αλλά αν γίνει κάτι τέτοιο, προσωπικά δεσμεύομαι ότι θα κατασκηνώσω απ’ έξω – πώς κάνουν οι φίλαθλοι του τένις για να παρακολουθήσουν αγώνα στο Wimbledon; Κάπως έτσι – για να καλύψω το θεατρικό γεγονός της χρονιάς. Προς το παρόν μπορεί να τον δει κανείς στον ρόλο του Σερζ Λόμαν, στην παράσταση Το Δείπνο, που συνεχίζεται στο Σύγχρονο Θέατρο . Στο Δείπνο, του Χέρμαν Κοχ, εσύ κάνεις τον Σερζ, που είναι ένας πολιτικός υποψήφιος για την πρωθυπουργία, και ο Στέλιος Μάινας τον αδερφό σου Πωλ που είναι καθηγητής ιστορίας. Τι διαφορές έχουν οι δύο χαρακτήρες και πού βρίσκεται η σύγκρουση ανάμεσά τους; Ο Σέρζ, με ακριβά γούστα, με ένα χαμόγελο κολλημένο στα χείλη, όπως επιβάλει η σύγχρονη εικόνα ενός πολιτικού, με οικολογικές ευαισθησίες – προτιμά εστιατόρια όπου τα ζώα σφάζονται κάτω από συνθήκες …

Η Ζωή είναι Όνειρο… φέτος με την Μαρία Μαλλούχου – Συνέντευξη

Το φετινό θεατρικό ραντεβού με την Μαρία Μαλλούχου είναι στον γνώριμο χώρο του Πολυχώρου Διέλευσις στην Κυψέλη, όπου η σκηνοθέτιδα Χρυσάνθη Κορνηλίου παρουσιάζει το έργο Η Ζωή Είναι Όνειρο, του Πέδρο Καλδερόν Ντε λα Μπάρκα. Ενώ οι πρόβες συνεχίζονται – πριν την πρεμιέρα στις 16/12 – η Μαρία απαντάει στις ερωτήσεις μας σχετικά με την παράσταση αλλά και την πορεία της στο θέατρο. Μαρία, αυτή είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζεσαι με το Διέλευσις. Την πρώτη φορά που σε είχα δει εκεί έκανες την Γερτρούδη στον Άμλετ. Φέτος ποιος ειναι ο ρόλος σου στην νέα παράσταση; Φέτος έχω την χαρά να βρίσκομαι στην παράσταση ‘Η ζωή είναι όνειρο’ του Calderon de la Barca έχοντας τον ρόλο της Εστέλλας που ανήκει σε βασιλική γενειά. Ο Βασιλιάς Ευστόργιος είχε έναν γιο που τον άφησε στον θρόνο, τον Βασίλειο (τωρινό Βασιλιά) και δύο κόρες, την Κλοριλένη και την Ρεθισούντα. Μητέρα μου είναι η Κλοριλένη γι’αυτο και διεκδικώ τώρα τον θρόνο της Πολωνίας εφόσον θα τον αφήσει ο Βασίλειος μαζί όμως με τον Αστόλφο που είναι γόνος της άλλης …

Μάνια Παπαδημητρίου: “Η τηλεόραση σου στερεί τη δυνατότητα της μεταμόρφωσης”.

συνέντευξη στην Σοφία Ζήση sofiazissi@laart.uk Όταν ξεκινάει η θεατρική σεζόν, ένα από τα πρώτα πράγματα που φροντίζω να μάθω είναι τι, πού και πότε παίζει η Μάνια Παπαδημητρίου. Τον Οκτώβριο έπαιξε στο Θεάτρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ στο έργο Camille Claudel Mudness, που παίχτηκε φέτος για δεύτερη χρονιά, και όσο ετοιμάζουμε αυτή τη συνέντευξη βρίσκεται σε εξέλιξη η προετοιμασία για την παράσταση Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε’, στο ίδιο θέατρο από 23 Νοεμβρίου. Μάνια, πώς πάνε οι πρόβες για το Έτσι είναι… ; Οι πρόβες μας τελειώνουν την επόμενη εβδομάδα. Στις 23 ανεβαίνουμε. Δουλεύουμε από τον Σεπτέμβριο μ’ έναν πολύ ενδιαφέροντα θίασο από εξαιρετικούς επαγγελματίες που συνεργάζονται χρόνια με το Θέατρο Τόπος Αλλού και με τον Γιάννη Λασπιά, που ειναι ο συγγραφεας της Καμίγ Κλωντέλ του έργου που παιζαμε τον Οκτώβριο και ηθοποιός ο ίδιος. Όταν είδα τον τίτλο της παράστασης, Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε’ να συνοδεύεται και από τον υπότιτλο ‘διαφορετικά κάντε ένα Google’ , είπα ‘ωχ, τι πάει να πει αυτό;’ Τι θέλει να πει με αυτόν τον τίτλο ο σκηνοθέτης Νίκος Καμτσής; Πώς …

Συνέντευξη: η Ζωή Ξανθοπούλου και η MAIDen

Πρώτη δημοσίευση στο Respublica.gr στις 21/10/2017 MAIDen. Μια γυναίκα που εγκυμονεί. Μια πρωταγωνίστρια που θέλει “να τελειώνουμε με αυτή την δημιουργία” αλλά επιβάλλει την δικής της ροή καταστροφής και αναδημιουργίας καθώς δεν προσπαθεί να κρύψει αλλά αποκαλύπτει τις πληγές της. Ενσαρκωμένη και καθοδηγούμενη σκηνοθετικά από την Ζωή Ξανθοπούλου (σε συν-σκηνοθεσία της Μαρίας Τσίγκα), η ΜAIDen μας συστήνεται μέσα από έναν δαιδαλώδη μονόλογο, το πρώτο μέρος της τριλογίας Maid Mom Made Mermaid. Η σκηνοθέτρια θα μας μιλήσει πιο αναλυτικά για την παράσταση, που παρουσιάζεται από 01/10 κάθε Κυριακή στο Θέατρο 104. Η προσέγγιση που ακολουθεί κατά τη δική της δημιουργία ενός χαρακτήρα που κινείται στα όρια του πραγματικού με το φανταστικό αποτελεί την ιδιαιτερότητα της παράστασης. ΕΡ: Όταν διάβασα το κείμενο του Γιώργου Νικολαϊδη, η πρώτη μου σκέψη ήταν πως ακούω την ανάσα της MAIDen. Συνειρμός και ανάσα φαίνεται να συνθέτουν το ρυθμικό περιβάλλον του έργου. ΖΩΗ: Όταν διάβασα το MAIDen του Γιώργου Νικολαϊδη ένιωσα ότι είναι ένα πολύ καλό κείμενο χωρίς να μπορώ άμεσα να προσδιορίσω το γιατί και το πώς. Όσο το κράτησα στα …

Μια ιδανική Γερτρούδη από τη Μαρία Μαλλούχου στον πολυχώρο Διέλευσις

Πρώτη δημοσίευση: respublica.gr (05/04/2017) O Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο του Η Παρακμή του Αστικού Πολιτισμού (1991) αναλύει διεξοδικά την μετάβαση από τον αστικό στον μοντέρνο πολιτισμό που συντελέστηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα με την εκρηκτική εμφάνιση του μοντερνισμού στις τέχνες, την φιλοσοφία και τις επιστήμες. H εκτεταμένη ανάλυσή του όσον αφορά την μεταμόρφωση που υπέστη η μοντέρνα λογοτεχνία επικεντρώνεται στην αντικατάσταση του ορθολογικού από το ανορθολογικό, της “περιγραφής μιας πράξης με την περιγραφή μιας συνειδησιακής ροής” (σελ. 135), του εξωτερικού χρόνου από τον εσωτερικό/βιωματικό χρόνο. Τα χαρακτηριστικά αυτά της μοντέρνας τέχνης, που τέμνουν τα κλασικά αφηγηματικά και αισθητικά πρότυπα, φαίνεται να επανέρχονται ή να διατηρούνται στην κορεσμένη από την αποσύνθεση του μεταμοντερνισμού περίοδο που διανύουμε. Αν η παράσταση Άμλετ-Τέλμα – σε σκηνοθεσία Χρυσάνθης Κορνηλίου που παρουσιάζεται στον πολυχώρο Διέλευσις – είναι ένα μέσο για την κατανόηση της σπουδαιότητας του μοντέρνου, αυτό καταδεικνύεται μέσα από την ιδιαίτερη σκηνοθετική προσέγγιση που κινείται σε δύο συμπληρωματικά επίπεδα. Στην διάρκεια της παράστασης οι ταυτότητες των χαρακτήρων αναλύονται με την βοήθεια εμβόλιμων θεωρητικών αφηγήσεων αλλά και μένουν ακέραιες με αυτούσια …