Κείμενα αρχείου: θέατρο

Ο Martin Crimp κατάφερε να σοκάρει… στο National Theatre

Το When we have sufficiently tortured each other είναι από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις στο Λονδίνο αυτή τη στιγμή, αφού όλοι μιλούν για την ‘επιστροφή’ της Cate Blanchett στο  National, μετά την παράσταση The Coast of Utopia του Tom Stoppard, του 2002. Η επιλογή της Blanchett έκανε την προπώληση σχεδόν επικίνδυνη αποστολή. Εισητήρια ήταν διαθέσιμα μόνο μέσω ενός συστήματος κλήρωσης, και αυτή τη στιγμή είναι sold out (αν στηθείς απ’ έξω από χαράματα για να παεις σειρά για τα day tickets ίσως κάτι μπορείς να βρεις). Δεν είναι όμως μόνο η μεγάλη ζήτηση λόγω του καστ που έχει στρέψει την προσοχή σε αυτή την παράσταση. Μια γυναίκα μεγάλη ηλικίας, σοκαρισμένη από τις σκηνές βίας, λιποθύμησε στη διάρκεια μιας από τις παραστάσεις, ενώ άλλοι βρήκαν το θέαμα ιδιαίτερα σκληρό και σοκαριστικό. Αμέσως έρχεται στο νου η εύλογη ερώτηση: έχει ξαναγίνει ποτέ αυτό; Φυσικά και έχει ξαναγίνει, με πιο γνωστή περίπτωση αυτή της πράστασης του National Cleansed της Sarah Kane, διάσημο για τις λιποθυμίες και τις αποχωρήσεις θεατών. Το επιμύθιο βέβαια δεν είναι αν έχει νόημα ή όχι η βία επί σκηνής, αλλά …

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Λεωνίδα Παπαδόπουλο

Με αγάπη και ευαισθησία για την τέχνη του θεάτρου, και με την ωριμότητα της πολύχρονης εμπειρίας του, ο σκηνοθέτης Λεωνίδας Παπαδόπουλος μιλάει για την επικείμενη παράστασή του Donna Abbandonata, εκδηλώνοντας την εμπιστοσύνη του στην νεοελληνική δραματουργία, και συνεχίζοντας την πορεία του με γνώμονα την ποιότητα του καλλιτεχνικού αποτελέσματος και την εμβάθυνση της γνώσης μέσω των συνεργασιών. Είναι αναμφίβολα ένας άνθρωπος που για να υπάρξει καλλιτεχνικά δίνει έμφαση στο εμείς παρά στο εγώ. Και το αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Λεωνίδα, ετοιμάζεις την νέα σου παράσταση για το 2019. Σε τι στάδιο βρίσκεται η προετοιμασία; Είμαστε στην τελική ευθεία για την πρεμιέρα της παράστασης στις 9 Φεβρουαρίου. Με πολύ αγάπη και ενθουσιασμό δουλέψαμε με τη Μαίρη Σταυρακέλλη, τη Δώρα Θωμοπούλου και τους υπόλοιπους άξιους συνεργάτες αυτής της δουλειάς, το υπέροχο έργο της Γλυκερίας Μπασδέκη, “Donna Abbandonata ή πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου”, ένα κείμενο ποιητικό και ταυτόχρονα τόσο αληθινό. Πώς επέλεξες το κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη, και πού εστιάζεις την προσέγγισή σου όσον αφορά την επεξεργασία του κειμένου και την σκηνική παρουσίαση; Η Γλυκερία Μπασδέκη είναι μια από τις σημαντικότερες ελληνίδες …

Είδα την παράσταση Το Δείπνο, στο Σύγχρονο Θέατρο

Η παράσταση Το Δείπνο ξεκινά με την αποκάλυψη της καρδιάς του δράματος. Ο μετρ του πολυτελούς εστιατορίου όπου διαδραματίζεται το έργο εισάγει τον θεατή με έναν μονόλογο στο θέμα του έργου. Ξέρουμε έτσι εξ αρχής για ποιον λόγο ο Σερζ Λόμαν, με την σύζυγό του Μπαμπέτ, έχει καλέσει σε δείπνο τον αδερφό του Πολ και την γυναίκα του Κλερ. Το ενδιαφέρον του θεατή παρόλα αυτά παραμένει ζωηρό, και γνωρίζει σταδιακά τα πρόσωπα του δράματος, πράγμα που επιτυγχάνεται με τη βοήθεια του κειμένου. Πρόκειται για μια προσεγμένη και καλογραμμένη θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος, που έγινε από τον Ολλανδό ηθοποιό Kees Prins, φίλο του συγγραφέα Χέρμαν Κοχ. Οι χαρακτήρες είναι ξεκάθαρα σκιαγραφημένοι και οι πληροφορίες για τις ζωές τους και για τις μεταξύ τους σχέσεις δίνονται στις κατάλληλες στιγμές για να είναι πειστικές. Μαθαίνουμε, για παράδειγμα, για τα πιθανά προβλήματα ψυxικής διαταραχής του Πολ Λόμαν σταδιακά, μέσα από περιγραφές της συμπεριφοράς του αλλά και καίριες αναφορές στο ζήτημα σε συζητήσεις με τα υπόλοιπα πρόσωπα. Το έργο καθαυτό, και η συγκεκριμένη σκηνική απόδοση, μπορεί να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο κοινωνικό …

Unknown Territories: το θεατρικό πρότζεκτ των Frantic Assembly στην Εθνική Πινακοθήκη της Αγγλίας

  To πρότζεκτ Unknown Territories παρουσιάζει η Βρετανική ομάδα σωματικού θεάτρου Frantic Assembly στην Εθνική Πινακοθήκη (National Gallery) στο Λονδίνο στις 13 Ιανουαρίου.  Πρόκεται για μια από τις πολλές εκπαιδευτικές δράσεις της ομάδας, όπου συμμετέχουν νέοι 18 ως 25 ετών που επιλέγχθηκαν μετά από αποστολή αιτήσεων. Σε συνεργασία με την ομάδα του Frantic Assembly οι συμμετέχοντες μέσα σε μια εβδομάδα θα ετοιμάσουν και θα παρουσιάσουν performance του οποίου η θεματική θα σχετίζεται με τις τρέχουσες εκθέσεις της Πινακοθήκης: την μικρού μήκους ταινία The Lion and the Unicorn της σκωτσέζας Rachel MacLean που πραγματεύεται τις διαχρονικές σχέσεις Αγγλίας – Σκωτίας, και την έκθεση The Monarch of the Glen του Άγγλου ζωγράφου του 19ου αιώνα Edwin Landseer με πίνακες από τα σκωτσέζικα Highlands και την ηρωική απεικόνιση του ελαφιού. Tαυτότητα και επιβίωση στην Αγγλία είναι η θεματική του workshop που θα παρουσιαστεί με είσοδο δωρεάν για το κοινό. Την καθαυτό καλλιτεχνική δουλειά των Frantic Assembly μπορεί κανείς να δει στις τρέχουσες παραγωγές τους: το The Curious Incident of the Dog in the Night-Time που συνεχίζεται στο Piccadilly Theatre ως 28 Φεβρουαρίου, και το Unreturning  της Anna …

Θέλω να ξερω: Τι κάνει τώρα ο Ivo Van Hove

Τα νέα έχουν κυκλοφορήσει εδώ και καιρό. Συνεχίζει τις παραγωγές μεγάλων διαστάσεων με προτίμηση στην θεατρική διασκευή ταινιών: All About Eve στο Λονδίνο (Noel Coward Theatre) από 02 Φεβρουαρίου 2019, West Side Story στο Broadway από τον Δεκέμβριο του 2019, και μεταφορά της παράστασης The Damned (από την ταινία του Luchino Visconti) στο Barbican του Λονδίνου τον Ιούνιο του 2019 (εκεί που ανέβασε και το Obsession, βλέπε παρακάτω), όπου σκηνθετεί ηθοποιούς του ιστορικού γαλλικού θεατρικού οργανισμού Comédie-Française. Ο διάσημος Βέλγος θεατρικός σκηνοθέτης Ivo Van Hove φαίνεται να έχει όχι μόνο φετίχ αλλά και μπόλικη ευρηματικότητα στη χρήση μπογιάς στις παραστάσεις του. Στο A View from the Bridge του Arthur Miller (Young Vic 2014) ένας καταρράκτης μπογιάς εν είδει αίματος πέφτει, στην τελευταία σκηνή, πάνω στους ηθοποιούς, βάφοντάς αυτούς και το λευκό πάτωμα του σκηνικού κατακόκκινο. Είναι ίσως η πιο πρωτότυπη απόδοση του καυγά που στο τέλος το έργου οδηγεί στον φόνο του Eddie Carbon. Συν ότι σκηνογραφικά ο Van Hove απέφυγε την εύκολη λύση των κρεμάμενων από ψηλά αντικειμένων, πχ σκοινιών και γάντζων που θα μπορούσαν να παραπέμπουν …

Φεστιβάλ Νέο Ελληνικό Έργο στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιο

Στις 7 – 8 – 9 Ιανουαρίου ο Τεχνοχώρος Εργοτάξιον διοργανώνει την 2η φάση του φεστιβάλ Νέο Ελληνικό Έργο, όπου τα 10 έργα που προκρίθηκαν θα παρουσιαστούν σε μορφή αναλογίου με σκοπό τα δύο πρώτα έργα να παρουσιαστούν στην σκηνή του Εργοταξίου την περίοδο 2019-20 σε παραγωγή του θεάτρου. Η κριτική επιτροπή αποτελείται από τους εξής εξαίρετους συναδέλφους και συνεργάτες : Βασίλης Κατσικονούρης Έφη Μεράβογλου Νίκος Κατράκης Δέσποινα Νικητίδου Μέλος από το σύνδεσμο Ελλήνων Συγγραφέων Το πρόγραμμα του φεστιβάλ : ΔΕΥΤΕΡΑ 7.1.19 19:30 «ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ» της Άννας Μάντζαρη 20:00 «ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ» του Λάζαρου Μπίκα 20:30 «ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ» του Σπύρου Ν.Λιάπατα 21:00 «ΘΗΛΥΚΗ ΠΛΕΥΡΑ» του Γιώργου Δούκα ΤΡΙΤΗ 8.1.19 20:00 «ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΩΓΜΟ» της Χριστίνας Μούζη 20:30 «ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΓΑΜΟΥ» του Σταύρου Καλλιγά 21:00 «ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ» του Ντένι Μάτσικα ΤΕΤΆΡΤΗ 9.1.19 19:30 «ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΗΣ ΜΗΔΕΙΑΣ» της Σοφίας Ζήση 20:15 «ΑΓΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ» του Χρήστου Κορφοξιλιώτη 21:00 «ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ» του Βαγγέλη Δουκουτσέλη Σκοπός του φεστιβάλ είναι η ανάδειξη νέων έργων που μπορούν να σταθούν στην θεατρική σκηνή, μία ανεξάρτητη πρωτοβουλία εύρεσης …

Θέατρο στο Λονδίνο τώρα: σύντομος οδηγός πλοήγησης – Μέρος Β

4. Harold Pinter Theatre Φέτος το Harold Pinter είναι must προορισμός. Σε μια παρουσίαση-μαμούθ μπορεί να δει κανείς και τα 20 σύντομης διάρκειας έργα του Pinter, σε γκρουπ των 2 ή των 3. Για παράδειγμα στην παράσταση Pinter 5, που παιζεται αυτόν τον καιρό, βλέπουμε το ένα μετά το άλλο τα έργα The Room, Victoria Station και Family Voices κ.ο.κ. Και από 5/03 θα παιχτεί το πολυαναμενόμενο Betrayal, με τον Tom Hiddleston στον πρωταγωνιστικό. Όσον αφορά το Betrayal, η πικάντικη πληροφορία που έχει δώσει ο ίδιος ο Pinter είναι πως γράφτηκε βασισμένο στα πραγματικά γεγονότα της εξωσυζυγική σχέσης που διατηρούσε για 7 χρόνια με την παρουσιάστρια του BBC Joan Bakewell. Στο έργο βλέπουμε, από το τέλος προς στην αρχή, την ιστορίας ενός ερωτικού τριγώνου σε βάθος 7 χρόνων. Περισσότερα εδω. 5. Royal Court Η ναυαρχίδα του new writing. Τι είναι αυτό; Είναι το νέο αίμα, το φρεσκογραμμένο κείμενο που ψάχνει κάπου να στεγαστεί: “Γεια σας, ήρθα, πάρτε το κείμενό μου”! Το Royal Court κάνει αυτή τη δουλειά από την δεκαετία του 1950. Εκτός από έργα πρωτοεμφανιζόμενων, παρουσιάζει …

Θέατρο στο Λονδίνο τώρα: σύντομος οδηγός πλοήγησης, Μέρος Α

Πες ότι είσαι στο Λονδίνο και θέλεις να δεις θέατρο εδώ και τώρα. Και δεν θέλεις να δεις τα γνωστά μιούζικαλ που παίζονται για δεκαετίες και σπάνε τα ταμεία (Les Miserables, We Will Rock You, The Phantom of the Opera κλπ). Θέλεις να δεις δράμα. Και θέλεις να πάρεις μια γερή γεύση από ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί. Και αναρωτιέσαι πού μπορείς να πας και τι μπορείς να δεις που να αξίζει. Το πράγμα είναι απλό και τα στέκια είναι δοκιμασμένα: 1. Πρώτη στάση National. Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας. Επιβάλλεται. Τι παίζει αυτή τη στιγμή; Anthony & Cleopatra, Hadestown, War Horse, I’m Not Running, A Tell-Tale Heart. Δύσκολο να διαλέξεις μόνο ένα. Με μικρή διαφορά κερδίζει ο συνδυασμός Shakespeare και Ralph Fiennes, στο Anthony & Cleopatra που δεν χάνεται με τίποτα. Αν πάλι δεν αντέχει κανείς να δει το ζωντανό φίδι που χρησιμοποιούν στη σκηνή σε αυτή την παράσταση, δεύτερη επιλογή είναι το I’m Not Running. Μπορεί το War Horse να είναι πολύ πιο εντυπωσιακό σκηνικά – μεγάλη παραγωγή, άλογα-κούκλες σε φυσικό μέγεθος, επική ιστορία κλπ – αλλά …

H Χρυσάνθη Κορνηλίου μας μαθαίνει να αγαπάμε το θέατρο – Συνέντευξη

Ο πολυχώρος πολιτισμού Διέλευσις στην Κυψέλη μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε εκδηλώσεις και παραστάσεις με υψηλό καλλιτεχνικό κριτήριο και αρτιότητα στην παρουσίαση και παραγωγή. Έχοντας παρακολουθήσει την παράσταση Άμλετ-Τέλμα, που παίχτηκε τις δύο προηγούμενες χρονιές στο Διέλευσις, επιστρέφω και φέτος, για την νέα παράσταση Η Ζωή είναι Όνειρο (από 16/12) για να συζητήσω με την σκηνοθέτιδα και καλλιτεχνική διευθύντρια του χώρου Χρυσάνθη Κορνηλίου. Χρυσάνθη φέτος, μετά τον Σαίξπηρ, είναι η σειρά του ισπανού συγγραφέα Καλντερόν ντε λα Μπάρκα να περάσει από την σκηνή του Διέλευσις. Νιώθεις ίσως πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να συναντηθείς με το Η Ζωή είναι Όνειρο; Με το έργο αυτό έχω συναντηθεί εδώ και πολλά χρόνια, απλώς τώρα ήρθε η στιγμή να το ανεβάσω. Στο έργο αυτό παρακολουθούμε την εξέλιξη του πρίγκιπα Σιγισμούνδου στο μυθικό βασίλειο της Πολωνίας. Γιατί πιστεύεις ότι ο συγγραφέας τοποθετεί την δράση εκεί; Σε ποιές κοινωνικές συνθήκες την εποχής ανταποκρίνεται το έργο, και με ποιό τρόπο είναι επίκαιρο σήμερα; Ο Καλντερόν, όπως και ο Σαίξπηρ επίσης, επιλέγουν χώρες μυθικές που δεν έχουν καμιά …

To devised theatre των Public in Private

Ομολογώ ότι διάβασα για πρώτη φορά για τους Public in Private σε μια συνέντευξη του Tim Etchells της Βρετανικής θεατρικής ομάδας Forced Entertainment, ο οποίος ρωτήθηκε ποια σχήματα του avant-garde θεάτρου παρακολουθεί. Με έδρα το Βερολίνο, ο γάλλος Clément Layes και η κροάτισσα Jasna L. Vinovrški, εξερευνούν “τα όρια της χορογραφικής γλώσσας, ενεργοποιώντας διαφορετικούς τρόπους σκέψης, και αξιοποιώντας τα εκφραστικά τους μέσα”. Τι κάνουν δηλαδή; Σχεδιάζουν παραστάσεις που συνδυάζουν τον χορό, το θέατρο και το performance, βασισμένοι σε προεπιλεγμένες ιδέες, επιχειρώντας έτσι να διερευνήσουν τα κοινωνικά ή προσωπικά θέματα που τους απασχολούν. Ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθεί κανείς την ιδιαιτερότητα της προσέγγισής τους είναι να παρακολουθήσει το βίντεο, όπου οι δυο τους εξηγούν τις ιδέες τους, και παρουσιάζουν αποσπάσματα απο τις παραστάσεις τους. Το βίντεο τους δείχνει να παίζουν με τις κατασκευές  τους για να κάνουν κατά κάποιο τρόπο ένα θέατρο-σχόλιο σε σύγχρονα θέματα: τη γραφειοκρατία, το μεταναστευτικό, το κυνήγι της επιτυχίας, τον τετριμμένο χαρακτήρα της καθημερινότητας, την επικαιρότητα της τέχνης κ.α. Παρακάτω το τρέιλερ από το πρότζεκτ της Jasna Vinovrški, Ansembl, που εξερευνά τις δυνατότητες του ensemble perfοrmance: