Γράφει: admin

Τα πορτρέτα στο μετρό, του Walker Evans

To 1938 o αμερικανός φωτογράφος Walker Evans, αφού είχε καταγράψει με τον φακό του θέματα που αφορούσαν την οικονομική κρίση και την αμερικανική αγροτική ζωή, ξεκίνησε να δουλεύει με τον συγγραφέα James Agree σε μια νέα σειρά φωτογραφιών με θέμα το μετρό της Νέας Υόρκης. Για τρία χρόνια φωτογράφιζε ανυποψίαστους επιβάτες που καθόταν απέναντί του στο μετρό, έχοντας την φωτογραφική του μηχανή, μια μικρή Contax 35 χιλιοστών, κρυμμένη στο στήθος του κάτω από το παλτό του, με τον φακό να εξέχει ανάμεσα από τα κουμπιά, και με ένα καλώδιο να φτάνει στο χέρι του μέσα από το μανίκι. Το προτζεκτ έχει τον τίτλο Many Are Called και η δημοσίευσή του σε βιβλίο καθυστέρησε ως το 1966, για να αποφευχθούν τυχόν αντιδράσεις από τα εικονιζόμενα πρόσωπα.    

ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ: Εθνικό σινεμά ή κινηματογραφική Βαβέλ;

του Γιάννη Παπουτσή Τοποθετημένο στις σύγχρονες παραγκουπόλεις του Λιβάνου και με ένα χαρισματικό καστ νεαρών ηθοποιών, η ταινία κέρδισε το βραβείο επιτροπής στις Κάννες, ενώ στα φετινά βραβεία Όσκαρ στάθηκε επάξια δίπλα σε ταινιες όπως το Roma και το Cold War, σε μια αναμφίβολα καλή χρονιά για τον παγκόσμιο κινηματογράφο. Το Καπερναούμ διηγείται την ιστορία ενός μικρού, ατίθασου παιδιού που αφού βρεθεί στη φυλακή για μια σκληρή για την ηλικία του πράξη, τότε με τη βοήθεια μιας δικηγόρου θα μηνύσει τους γονείς του ώστε να σταματήσουν να κάνουν παιδιά. Πριν φτάσει σε αυτό το σημείο, ο μικρός Ζάιν θα περάσει την δική του περιπέτεια, ανάμεσα σε έναν σκληρό κόσμο εκμετάλλευσης και ανέχειας, η οποία θα τον βγάλει ακόμα πιο ώριμο και συνειδητοποιημένο. Η Ναντίν Λαμπάκι δημιουργεί μια εξαιρετικά καλαίσθητη ταινία μέσα σε έναν άσχημο καμβά. Η δύναμη της ταινίας όμως είναι ουσιαστικά και η αδυναμία της. Το μοναδικό ψεγάδι που μπορείς να εντοπίσεις στο Καπερναούμ, είναι ακριβώς στο ότι φαίνεται ότι είναι φτιαγμένο για να συγκινήσει, χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά πως δεν το καταφέρνει. …

“Μισέλ Φουκώ, η μακροημέρευση μιας απάτης” από τις εκδόσεις Μάγμα

Με την μετάφραση από τα Γαλλικά του έργου του Ζαν-Μαρκ Μαντοζιό (Jean-Marc Mandosio) “Μισέλ Φουκώ, η μακροημέρευση μιας απάτης. Φουκώφιλοι και φουκωλάτρες” συνεχίζουν οι εκδόσεις Μάγμα την άκρως ενδιαφέρουσα σειρά βιβλίων πολιτικού δοκιμίου. Η σειρά εγκαινιάστηκε με τους τίτλους Αγαπητοί Τζιχαντιστές (του Φιλίπ Μυρέ), και Τζώρτζ Όργουελ, ένα συντηρητικός αναρχικός, (του Ζαν-Κλοντ Μισεά). Με το δοκίμιο αυτό ο Ζαν-Μαρκ Μαντοζιό προχωρά σε μια τολμηρή κριτική του έργου αλλά και της προσωπικής διαδρομής του Μισέλ Φουκώ. Στηριζόμενος σε πλήθος αποσπασμάτων από τα βιβλία και τις δημόσιες παρεμβάσεις του Γάλλου φιλοσόφου, ο Μαντοζιό αποδομεί τη σκέψη του, αναδεικνύοντας όχι μόνο τις βασικές αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τις διάφορες φάσεις της διανοητικής του πορείας αλλά και την ανακολουθία ανάμεσα στις εκάστοτε θεωρίες του και την πολιτική κι επαγγελματική του διαδρομή Ταυτόχρονα η Μακροημέρευση μιας απάτης αποτελεί μια εξαίσια κι εμπνευσμένη πολεμική, γεμάτη χιούμορ κι ειρωνεία, ενάντια στη «Φουκωλατρεία» που μαστίζει σήμερα τόσο την παραγωγή κοινωνικής θεωρίας –εντός κι εκτός πανεπιστημίου– όσο και τον χώρο της λεγόμενης ριζοσπαστικής πολιτικής. Ένα απόσπασμα του βιβλίου παρακάτω: «Απ’ όλους τους φιλοσοφούντες αερολόγους που μεσουράνησαν τις …

Κυκλοφόρησε το πρώτο έντυπο Respublica

Με τίτλο ‘Σημειώσεις εκτός γραμμής για την δημόσια υποκρισία’  κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού ResPublica, από την συντακτική ομάδα της σημαντικής πολιτικής ιστοσελίδας Respublica.gr. Όπως σημειώνουν οι συντάκτες: ‘ Μετά από τέσσερα χρόνια διαδικτυακής αρθρογραφίας νιώσαμε ότι ήρθε η ώρα να περάσουμε στον έντυπο λόγο ευελπιστώντας να ενισχύσουμε τον ζωντανό διάλογο και την επαφή με τους αναγνώστες που επιμένουν στην παραδοσιακή μορφή του. Το περιοδικό θα μας δώσει τη δυνατότητα να επεξεργαζόμαστε και να εστιάζουμε συλλογικά τη θεματολογία της κάθε έκδοσης, κρατώντας ταυτόχρονα ο καθένας μας την αυτονομία της σκέψης του και των γραπτών του.’ Περιεχόμενα 1. Προοίμιο 2. Γιώργος Κουτσαντώνης, Μιχάλης Θεοδοσιάδης– Η μετεξέλιξη της ειρωνείας, μια σύγχρονη κοινωνικοπολιτική μάστιγα. 3. Αλέξανδρος Μπριασούλης – Ναζισμός και νεωτερική κοινωνία. 4. Γιώργος Κουτσαντώνης, Μιχάλης Θεοδοσιάδης– Συνηγορία υπέρ του μικροαστισμού. 5. James C. Scott – Εγκώμιο στους μικροαστούς. 6. Αθανάσιος Γεωργιλάς – Ο Νέος Διαφωτισμός: Πολυπολιτισμικότητα χωρίς κουλτούρα ή Μια κουλτούρα για πολλούς κόσμους. 7. Θόδωρος Ντρίνιας – Προσφυγικό, ανθρωπισμός και πολιτική: Ανιχνεύοντας τα τυφλά σημεία της κυρίαρχης αφήγησης. 8. Νικόλας Γκιμπιρίτης – Ο homo festivus και η χιλιετής βασιλεία της διασκέδασης. 9. Philippe Muray – Μετά την Ιστορία. Είναι διαθέσιμο για online παραγγελία στο Respublica.gr, και βρίσκεται στα …

H Laurie Anderson στο Manchester International Festival τον Ιούλιο

Η διεθνώς αναγνωρισμένη μουσικός και περφόρμερ Laurie Anderson θα βρίσκεται στο φετινό φεστιβάλ του Manchester, όπου μαζί με τον multimedia καλλιτέχνη Hsin-Chien Huang θα παρουσιάσουν την εγκατάσταση εικονικής πραγματικότητας To The Moon. Πρόκειται για μια αναπαράσταση της εξερεύνησης της Σελήνης από τον άνθρωπο, με χρήση τεχνικών μέσων εικονικής πραγματικότητας (VR). Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που η Anderson ασχολείται με το φεγγάρι. Tο 2003 εργάστηκε ως artist-in-residence της NASA, πληρώθηκε δηλαδή από την NASA για να δημιουργήσει μια 90λεπτη σόλο περφόρμανς με τίτλο The End of the Moon: Η εγκατάσταση που θα δούμε στο Manchester International Festival παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο της έκθεσης The Moon που διοργάνωσε το Louisiana Museum of Modern Art στη Δανία, όπου παρουσιάστηκαν τα έργα διαφόρων καλλιτεχνών με κεντρική  θεματική την Σελήνη, με αφορμή τα 50 χρόνια από την προσεδάφιση της αποστολής Apollo 11. Δείγμα της δουλειάς και συνέντευξη της Anderson και του Huang στο παρακάτω βίντεο:

The Crime of the Communist, ένα διήγημα του G. K. Chesterton

Δύο αμερικανοί επισκέπτες του Mandeville College βρίσκονται νεκροί από δηλητηρίαση στον κήπο του κολλεγίου. Ο κομμουνιστής καθηγητής Craken κατηγορείται και συλλαμβάνεται για την δολοφονία, αφού έχουν βρεθεί πάνω του ενοχοποιητικά στοιχεία, ενώ η θέση του επιβαρύνεται λόγω της προκατάληψης που υπάρχει εναντίον του από τις αρχές για την ιδεολογία του. Είναι όμως αυτός ο δολοφόνος; Ποιος είναι ο ρόλος του στην ενορχήστρωση της δολοφονίας; Ο Father Brown, ο ερασιτέχνης ντετέκτιβ που εμφανίζεται σε δεκάδες ιστορίες του Chesterton, αναλαμβάνει να ξεκαθαρίσει το μυστήριο, και τα καταφέρνει πολύ καλύτερα από την αστυνομία. Μέσα στο στενό πλαίσιο ενός διηγήματος ο εξαιρετικός Άγγλος συγγραφέας G. K. Chesterton καταφέρνει να συνδυάσει ένα άψογα σκηνοθετημένο murder mystery με κοινωνικο-πολιτική κριτική που ρίχνει μια ψύχραιμη ματιά στα ιδεολογικά ρεύματα της εποχής, και δεν προσυπογράφει σε συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα. Όπως λέει ο Father Brown: “Communism is a heresy; but it isn’t a heresy that you people take for granted. It is Capitalism you take for granted; or rather the vices of Capitalism disguised as a dead Darwinism. […] Why, that is the heresy that …

The Other Art Fair 2019: η μεγάλη έκθεση εικαστικών τεχνών στο Old Truman Brewery

Από 14 ως 17 Μαρτίου το κτιριακό συγκρότημα του Old Truman Brewery στην Brick Lane του East End φιλοξενεί την σημαντική έκθεση The Other Art Fair, με τη συμμετοχή δεκάδων εικαστικών καλλιτεχνών. Η έκθεση είναι μέρος αλυσσίδας παρόμοιων εκθέσεων που γίνονται παράλληλα στο Sydney, το Los Angeles, το Brooklyn και αλλού, διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια από την online γκαλερί μοντέρνας τέχνης Saatchi Art, και επικεντρώνεται στην προώθηση αναδυόμενων καλλιτεχνών. Φέτος ξεχωρίζει η έκθεση Unmissable, που διοργανώνεται απο τoν φιλανθρωπικό οργανισμό Missing People και τον γνωστό curator Ben Moore, και περιλαμβάνει πορτρέτα αγνοουμένων προσώπων, βασισμένα σε φωτογραφίες και ιστορίες από τις οικογένειές τους. Χαρακτηριστικό είναι το πορτρέτο του Richey Edwards, κιθαριστά των Manic Street Preachers, που εξαφανίστηκε το 1995 σε ηλικία 27 ετων και κυρήχθηκε επίσημα νεκρός το 2008.    

H Anne Imhof είναι κιόλας sold out… στην Tate Modern

H νέα έκθεση της γερμανίδας performer Anne Imhof με τίτλο Sex στεγάζεται στα Tanks της Tate Modern από 22 ως 31 Μαρτίου. Τι είναι τα Tanks; Το κομμάτι του ισογείου της Tate όπου βρισκόταν οι δεξαμενές που χρησίμευαν για την λειτουργία του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που ήταν κάποτε το κτίριο πριν γίνει μουσείο. Στη διάρκεια της μέρας η πρόσβαση στην έκθεση ειναι ελεύθερη, με πίνακες, γλυπτά και εγκαταστάσεις, και από τις 5μμ ο χώρος κλείνει για να προετοιμαστεί για την ζωντανή performance. Τα εισητήρια αυτή τη στιγμή έχουν εξαντληθεί, σύμφωνα με τη σελίδα της Tate, αλλά η διοργάνωση σχεδιάζει να κάνει διαθέσιμα περισσότερα εισητήρια λίγες μέρες πριν. Η Anne Imhof ζει και εργάζεται στην Φρανκφούρτη και το Βερολίνο, και κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στην Μπιενάλε της Βενετίας, με την performance της Faust.  

Το θέατρο-μινιατούρα των σκωτσέζων Vox Motus

Στο Brighton Festival συνεχίζει τις παραστάσεις το έργο Flight της θεατρικής ομάδας Vox Motus, αφού παρουσιάστηκε σε Εδιμβούργο, Ιρλανδία, Αυστραλία και Νέα Υόρκη. To έργο είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα Hinterland της Αυστραλέζας Caroline Brothers. Είναι η ιστορία δύο ορφανών αγοριών που, ξεκινώντας απο το Αφγανιστάν, διασχίζουν την Ευρώπη προς το Λονδίνο, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να ξεφύγουν από τον τρόμο και την αβεβαιότητα, και να επιβιώσουν φτάνοντας στην ελευθερία. Δεν πρόκειται όμως για μια συνηθισμένη παρουσίαση, με ζωντανούς ηθοποιούς, σκηνικά κλπ. Οι Vox Motus πρωτυπούν, αφού ο κάθε θεατής παρακολουθεί την παράσταση καθισμένος σε έναν ξεχωριστό θάλαμο, όπου βλέπει μια σειρά από εικόνες και χειροποίητα σκηνικά-μινιατούρες (diorama) να εναλλάσονται, ενώ ακούει τα λόγια και τη μουσικά μέσα από ακούστικά. H διάρκεια της παράστασης είναι 65 λεπτά, και μπορεί κανείς να την παρακολουθήσει στο Φεστιβάλ του Brighton, από 4 ως 23 Μαίου.

Τhe Thread: o μύθος του μίτου τη Αριάδνης όπως τον είδαν ο Russel Maliphant και ο Vangelis – στο Sadler’s Wells

Εμπνευσμένη από τον ελληνικό μύθο της Αριάδνης είναι η παράσταση The Thread του σημαντικού Βρετανού χορογράφου Russel Maliphant που θα παρουσιαστεί στο Sadler’s Wells από 15 ως 17 Μαρτίου. Η μουσική είναι του Έλληνα συνθέτη Vangelis, οι φωτισμοί είναι του Michael Hulls, τα κοστούμια της Μαίρης Κατράντζου, και στη σύλληψη της ιδέας συνεργάζεται η παραγωγός της παράστασης Γεωργία Ηλιοπούλου.  To νήμα που διατρέχει τον χρόνο και ενώνει τις διαφορετικές κουλτούρες και τις ανθρώπινες αξίες είναι η βασική ιδέα πίσω από το The Thread. Συνδυάζει τον σύγχρονο χορό με παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς από τον Πόντο, την Κρήτη, την Ηπειρο, τις Κυκλάδες. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας τον Νοέμβριο του 2018.