Η Λορελάι: το ποίημα του Χάινριχ Χάινε για την θρυλική σειρήνα

O Χάινριχ Χάινε (1797 – 1856), Γερμανός ρομαντικός ποιητής και συγγραφέας, παρά το πλούσιο συγγραφικό και δημοσιογραφικό του έργο, είναι περισσοτερο γνωστός για το ποίημά του Die Lorelei (The Lorelei). To ποίημα θεωρείτε εθνικός θησαυρός της Γερμανικής γλώσσας και κουλτούρας, και ήταν το μοναδικό από τα έργα του που δεν κάηκε από τους Ναζί, όπως συνέβη με τα υπόλοιπα έργα του λόγω της Εβραϊκής καταγωγής του ποιητή. Το ποίημα μιλά για την σειρήνα Λορελάι, μυθική φιγούρα που επινοήθηκε από τον Γερμανό μυθιστοριγράφο Clemens Brentano, και πέρνει το όνομά της από τον βράχο Lorelei της κοιλάδας του Ρήνου, κοντά στην πόλη Sankt Goarhausen.

Ich weiss nicht, was soll es bedeuten,
Dass ich so traurig bin;
Ein Märchen aus alten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.
Die Luft ist kühl, und es dunkelt,
Und ruhig fliesst der Rhein;
Der Gipfel des Berges funkelt
Im Abendsonnenschein.
Die schönste Jungfrau sitzet
Dort oben wunderbar,
Ihr goldenes Geschmeide blitzet, Sie kämmt ihr goldenes Haar.
Sie kämmt es mit goldenem Kamme
Und singt ein Lied dabei;
Das hat eine wundersame,
Gewaltige Melodei.
Den Schiffer im kleinen Schiffe
Ergreift es mit wildem Weh;
Er schaut nicht die Felsenriffe,
Er schat nur hinauf in die Höh.
Ich glaube, die Welllen verschlingen
Am Ende Schiffer und Kahn;
Und das hat mit ihrem Singen
Die Lorelei getan.

 

I don’t know what it means
That I am so sad
A legend of bygone days
That I cannot keep out of my mind.
The air is cool and night is coming.
The calm Rhine courses its way.
The peak of the mountain dazzles
With evening’s final ray.
The fairest of maidens is sitting
Up there, a beautiful delight,
Her golden jewels are shining,
She’s combing her golden hair.
She holds a golden comb,
Singing along, as well
An enthralling
And spellbinding melody.
In his little boat, the boatman
Is seized by it with a savage woe.
He does not look upon the rocky ledge
But rather high up into the heavens.
I think that the waves will devour
The boatman and boat in the end
And this by her song’s sheer power
Fair Loreley has done.