Ο Martin Crimp κατάφερε να σοκάρει… στο National Theatre

Το When we have sufficiently tortured each other είναι από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις στο Λονδίνο αυτή τη στιγμή, αφού όλοι μιλούν για την ‘επιστροφή’ της Cate Blanchett στο  National, μετά την παράσταση The Coast of Utopia του Tom Stoppard, του 2002. Η επιλογή της Blanchett έκανε την προπώληση σχεδόν επικίνδυνη αποστολή. Εισητήρια ήταν διαθέσιμα μόνο μέσω ενός συστήματος κλήρωσης, και αυτή τη στιγμή είναι sold out (αν στηθείς απ’ έξω από χαράματα για να παεις σειρά για τα day tickets ίσως κάτι μπορείς να βρεις).

Δεν είναι όμως μόνο η μεγάλη ζήτηση λόγω του καστ που έχει στρέψει την προσοχή σε αυτή την παράσταση. Μια γυναίκα μεγάλη ηλικίας, σοκαρισμένη από τις σκηνές βίας, λιποθύμησε στη διάρκεια μιας από τις παραστάσεις, ενώ άλλοι βρήκαν το θέαμα ιδιαίτερα σκληρό και σοκαριστικό. Αμέσως έρχεται στο νου η εύλογη ερώτηση: έχει ξαναγίνει ποτέ αυτό; Φυσικά και έχει ξαναγίνει, με πιο γνωστή περίπτωση αυτή της πράστασης του National Cleansed της Sarah Kane, διάσημο για τις λιποθυμίες και τις αποχωρήσεις θεατών.

Το επιμύθιο βέβαια δεν είναι αν έχει νόημα ή όχι η βία επί σκηνής, αλλά το αν σαν σύνολο η παράσταση μπορεί να θεωρηθεί καλό θέατρο. Οι κριτικές που έχουν γραφτεί στην καλύτερη περίπτωση προσπαθούν μιλούν για αβανγκαρντισμό, και για παράξενο και δύσκολο έργο, και στην χειρότερη για κάτι ακατανόητο που δεν έχει λόγο ύπαρξης. Οι υπόλοιποι καταξιωμένοι συντελεστές (Katie Mitchell στη σκηνοθεσία, Stephen Dillane στον αντρικό ρόλο) έχουν εξασφαλίσει την προβολή της παράστασης, και την συνεχιζόμενη προσοχή του κοινού και του Τύπου.