Θέατρο στο Λονδίνο τώρα: σύντομος οδηγός πλοήγησης, Μέρος Α

Πες ότι είσαι στο Λονδίνο και θέλεις να δεις θέατρο εδώ και τώρα. Και δεν θέλεις να δεις τα γνωστά μιούζικαλ που παίζονται για δεκαετίες και σπάνε τα ταμεία (Les Miserables, We Will Rock You, The Phantom of the Opera κλπ). Θέλεις να δεις δράμα. Και θέλεις να πάρεις μια γερή γεύση από ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί. Και αναρωτιέσαι πού μπορείς να πας και τι μπορείς να δεις που να αξίζει. Το πράγμα είναι απλό και τα στέκια είναι δοκιμασμένα:

1. Πρώτη στάση National.

Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας. Επιβάλλεται. Τι παίζει αυτή τη στιγμή; Anthony & Cleopatra, Hadestown, War Horse, I’m Not Running, A Tell-Tale Heart. Δύσκολο να διαλέξεις μόνο ένα. Με μικρή διαφορά κερδίζει ο συνδυασμός Shakespeare και Ralph Fiennes, στο Anthony & Cleopatra που δεν χάνεται με τίποτα. Αν πάλι δεν αντέχει κανείς να δει το ζωντανό φίδι που χρησιμοποιούν στη σκηνή σε αυτή την παράσταση, δεύτερη επιλογή είναι το I’m Not Running. Μπορεί το War Horse να είναι πολύ πιο εντυπωσιακό σκηνικά – μεγάλη παραγωγή, άλογα-κούκλες σε φυσικό μέγεθος, επική ιστορία κλπ – αλλά αν η προτεραιότητα είναι η γνωριμία με την σύγχρονη αγγλική δραματουργία, το νέο έργο του David Hare, I’m Not Running είναι μια καλή εισαγωγή στις ιδιαιτερότητες του είδους. Ας σημειωθεί και το μιούζικαλ Hadestown, μια σύγχρονη εκδοχή του μύθου του Ορφέα και της Ευριδίκης, για όσους δεν έχουν όρεξη για την απαιτητική γραφή του Sir David Hare. Το μόνο που πρέπει να προσέξει κανείς είναι να κλείσει νωρίς εισητήριο (πχ ένα μήνα πριν τουλάχιστον) γιατί τα sold out και οι τιμές που δαγκώνουν, δίνουν και παίρνουν.

2. Δεύτερη στάση Shakespeare’s Globe.

Εδώ παίζονται σχεδόν αποκλειστικά έργα του Shakespeare και ενίοτε και του Marlow. Macbeth, Doctor Faustus, Edward II και Richard II για φέτος. Kι εδώ προσοχή στα εισιτήρια γιατί φεύγουν σαν το νερό. Και αν το εισιτήριο είναι το λεγόμενο standing αυτό σημαίνει ότι μπορεί να κοστίζει μόνο 5 λίρες, αλλά δεν περιλαμβάνει θέση. Θα στέκεσαι στον χώρο μπροστά στη σκηνή σε όλη τη διάρκεια του έργου. Κουραστικό αλλά συνάμα ενδιαφέρον. Tο κτίριο βρίσκεται στο Southbank, δηλαδή στην νότια όχθη του Τάμεση, λίγο πιο ανατολικά από την Tate Modern, και αποτελεί κατά προσέγγιση ανακατασκεύη του ελισσαβετιανού Globe Theatre που είχε φτιαχτεί από τον θίασο του Shakespeare το 1599 στο Southwark (όχι μακρυά από την σημερινή τοποθεσία του Globe).

3. Barbican για τη συνέχεια.

Είναι αυτό που θα λέγαμε ‘πολυχώρος’ αλλά στο πιο μεγάλο του. Στο πολύ πιο μεγάλο όμως. Περιλαμβάνει τα πάντα – θέατρο μουσική, σινεμά, τέχνες, βιβλιοθήκη, εστιατόρια – , φτιάχτηκε, διοικείται και χρηματοδοτείται από το City του Λονδίνου (ναι, το χρηματιστηριακό και οικονομικό κέντρο της χώρας ρίχνει άφθονο χρήμα και στις τέχνες), και αποτελεί έδρα της Royal Shakespeare Company, της μεγάλης θεατρικής εταιρίας που εκτός από έργα του Shakespeare και άλλων της ίδιας εποχής ανεβάζει και ορισμένα σύγχρονα έργα. Μπορεί δηλαδή να δει κανείς εκεί μπόλικο Shakespeare, αλλά αν θέλει κάτι διαφορετικό για αλλαγή υπάρχει φέτος και ο ‘Βυσσινόκηπος’ του Τσέχωφ από την θεατρική εταιρία Moscow Pushkin Drama Theatre.

Η συνέχεια σε επόμενο άρθρο…