Το θρίλερ του Brexit: Μη μου λες υπερβολές

Πηγή: ednh news

Ας ξεκινήσουμε με ενα timeline του φοβερού και τρομερού Brexit που έχει κάνει τους Βρετανούς να παραληρούν, και προβληματίζει όσους Ευρωπαίους έχουν βλέψεις μετανάστευσης προς τη χώρα.

Τι βλέπουμε στη φωτογραφία; Ότι τον Μάρτιο του 2017 η Βρετανία ενεργοποίησε το Άρθρο 50 της Συνθήκης της ΕΕ, ξεκινώντας έτσι την αποχώρησή της απο την Ένωση. Τον Ιούνιο ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις, και τον Δεκέμβριο γίνεται μια προσωρινή συμφωνία με τους ηγέτες της ΕΕ σχετικά με τα σύνορα της χώρας με την Ιρλανδία, το ποσό που πρέπει να καταβάλει η Βρετανία κατά την έξοδό της από την ΕΕ (η λυπητερή), και τα δικαιώματα των Βρετανών που ζουν στην Ευρώπη, αλλά και των Ευρωπαίων στην Βρετανία.

Με το που μπαίνει το 2018, τον Μάρτιο ξεκινάνε οι πραγματικά καυτές συνομιλίες: τι θα γίνει με το εμπόριο. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω απο το αν η Βρετανία θα παραμείνει στην τελωνειακή ένωση της ΕΕ (customs union). Τι είναι η τελωνειακή ένωση; Υπάρχουν διάφορα sites όπου μπορεί κανείς να διαβάσει γι’ αυτό. Π.χ. το europa.eu λέει:

‘Η τελωνειακή ένωση είναι ένας ενιαίος χώρος εμπορικών συναλλαγών, όπου όλα τα εμπορεύματα κυκλοφορούν ελεύθερα, είτε έχουν κατασκευαστεί στην ΕΕ είτε έχουν εισαχθεί από το εξωτερικό.’

Τι πάει να πει αυτό; Πως ό,τι εμπόρευμα κυκλοφορεί μέσα στην ΕΕ δεν πληρώνει φόρο από τη μία χώρα στην άλλη, και ό,τι εμπόρευμα εισάγεται στην ΕΕ πληρώνει έναν φόρο μια και καλή, κοινό για όλες τις χώρες της Ένωσης. Aυτό βέβαια δεν επιτρέπει στην κάθε χώρα να βάζει ό,τι φόρο θέλει στα εισαγώμενα εκτός ΕΕ, αλλά υπάρχει το ασύγκριτο πλεονέκτημα ότι οι διακίνηση προϊόντων εντός ΕΕ είναι δωρεάν! Καλά στημένο σύστημα. Δεν συμφέρει να φύγεις.

Και δεν συμφέρει ούτε την Βρετανία ούτε την ΕΕ. Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν τριβές μεταξύ των δύο μερών ως προς το ότι η Βρετανία θα πρέπει να μείνει στην τελωνειακή ένωση.

Ποια αποτελούν τα Brexit και αντι-Brexit μπλοκ; γεννάται εύλογο το ερώτημα. Ποιες είναι δηλαδή οι υπέρ και οι κατά ομάδες πίεσης, ποιοι εντός της χώρας δουλεύουν για να εφαρμοστεί και ποιοί για να μην εφαρμοστεί το Brexit;

Το τοπίο δεν είναι ξακέθαρο. Όσο κι αν ψάξεις στο διαδίκτυο δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να χαρακτηριστεί ως οδηγός (comprehensive guide). Αυτό σε δυσκολεύει να καταλάβεις ποιος είναι ποιος, αλλά από την άλλη έχει και το ενδιαφέρον του, γιατί φαίνεται πως αποτελεί αντικείμενο που προσφέρεται για μελέτη στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών. Τον Ιούνιο του 2018, το BBC με σχετικό άρθρο του αναρωτιέται: Who are anti-Brexit group Best for Britain?

H οργάνωση Best for Britain χαρακτηρίζεται ως η κυριώτερη anti-Brexit ομάδα πίεσης. Μαθαίνουμε ότι της ομάδας ηγείται ο Lord Malloch-Brown, τραπεζίτης και εξέχων μέλος των Εργατικών (Labour Party), και χρηματοδοτείται από τον George Soros (δεν είναι συνωμοσιολογία, έχει γραφτεί πάντου). Στοχεύει σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα, κάτι που δεν υποστηρίζεται από του Εργατικούς με την μεγαλύτερη επιρροή (frontbenchers), προσπαθεί να επηρεάσει τις μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, και επεκτείνεται και σε τοπικές δραστηριότητες και ομιλίες. Ιδρυτικό μέλος ήταν και η επιχειρηματίας και λομπίστρια Gina Miller, γνωστή για την δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε το 2017 εναντίον της Βρετανικής κυβέρνησης, πετυχαίνοντας να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να περνά τις αποφάσεις για το Brexit από τη Βουλή. Αυτή η κίνηση δυσκόλεψε και συνεχίζει να δυσκολεύει την κυβέρνηση της May. Η Μίλλερ στο μεταξύ έχει λανσάρει τη δική της ομάδα πίεσης, το End the Chaos με έδρα το Dover – όπου το Leave πήρε 62.2% – με σκοπό να προπαγανδίσει – διακριτικά – κατά του Brexit.

Απο την πλευρά του Brexit τα πράγματα φαίνονται περίπου εξίσου οργανωμένα. Υπάρχει η οργάνωση το Get Britain Outπου από το 1961 – με άλλο όνομα τότε – προπαγανδίζει κατά της ΕΕ. Το Vote Leave (από το 2015) με την Gisela Stuart (των Εργατικών) στην ηγεσία, και μέλη από τους Συντηρητικούς (Tories) και το UKIP. Τo Leave.Eu του επιχειρηματία Arron Banks, το Better off Out με πολλά μέλη των Tories και του UKIP και άλλοι, και άλλοι, και άλλοι… Όπου και να κοιτάξεις υπάρχει χρήμα, εξουσία, και ισχυρά επιχειρηματικά λόμπι που προσπαθούν να κατευθύνουν την πορεία των διαπραγματεύσεων προς τη μία ή την άλλη πλευρά.

Από τους ανένταχτους υπέρ του Brexit αξίζει να σημειωθεί η ομάδα του online περιοδικού Spiked, και ο μπροστάρης τους Brendan O’Neill. Ο Ο’Neill είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση Μαρξιστή δημοσιογράφου και σχολιαστή, που μιλάει και επιχειρηματολογεί συστηματικά υπέρ του Brexit. Αριστερός και υπέρ του Brexit. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους υποστηρίζει το Brexit είναι:

Πιστεύει πως οι ελίτ της χώρας βρίσκονται σε ‘ανοιχτή εξέγερση’ κατά τη δημοκρατίας, πως η ΕΕ είναι αντιδημοκρατικός, ανελεύθερος, και ρατσιστικός οργανισμός, και θεωρεί προτιμότερο οι νόμοι της χώρας να φτιάχνονται μέσα στη χώρα από το Βρετανικό κοινοβούλιο, παρά να έρχονται έτοιμες από την ΕΕ. Ως αριστερός τείνει να εντοπίζει το πρόβλημα στον ταξικό πόλεμο, είναι ενάντια στη μοναρχία, και στη Βουλή των Λόρδων (House of Lords) που την θεωρεί – δικαίως – αριστοκρατικό θεσμό.

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, η Τερέζα Μέι έχει αναβάλει για τον Ιανουάριο την ψηφοφορία της συμφωνίας (Brexit Deal) που ήταν να διενεργηθεί στη Βουλή στις αρχές Δεκέμβρη (γιατί ήξερε καλά ότι δεν θα ψηφιστεί). Η αναβολή αυτή έκανε πολλά από τα μέλη του κόμματός της να της ζητήσουν confidence vote (ψήφο εμπιστοσύνης) την οποία και κέρδισε, παραμένοντας στην ηγεσία του κόμματος. Και η μάχη συνεχίζεται. Η Μέι κάνει τα πάντα για να σιγουρευτεί ότι η συμφωνία της θα ψηφιστεί την επόμενη φορά που θα οριστεί ημερομηνία για την ψηφοφορία στη Βουλή, και οι Βρετανοί παρακολουθούν το θρίλερ από τις οθόνες τους, άλλοι τρώγοντας τα νύχια τους από την αγωνία, κι άλλοι λέγοντας ‘σιγά τα αίματα’ συνηθισμένοι στα brutal splatter θεάματα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως το Λονδίνο δεν είναι εμπόλεμη ζώνη για να συμβούν μεγάλες αλλαγές που θα έχουν αμέσως και χωρίς προειδοποίηση δραματικές κοινωνικές επιπτώσεις. Γι’ αυτό δεν εξυπηρετουν σε τίποτα υστερικές αντιδράσεις, όπως αυτή της οικογένειας από την Κορνουάλη που αποθηκεύει τρόφιμα σε περίπτωση που οι διαπραγματεύεις πάνε στραβά και οδηγήσουν σε έλλειψη τροφίμων. For fuck’s sake, get real, που λένε και οι Άγγλοι!

Κανείς δεν θέλει μεγάλες και δραματικές αλλαγές, γιατί δεν συμφέρουν ούτε στο City, ούτε στο Westminster, ούτε σε κανέναν που ζει και εργάζεται στη χώρα. Στο μεταξύ η καθημερινότητα στο Λονδίνο συνεχίζεται. Μπορούμε να χαλαρώσουμε, και ακόμα κι αν συμβεί το Brexit, θα είναι σαν να μην είναι Brexit – σαν προφητεία του Παίσιου. Το πολύ πολύ να πέσει για λίγο η λίρα. Αλλά ό,τι πέφτει κάποια στιγμή ξανασηκώνεται.