Δύο χαρακτηριστικά δείγματα πολωνικού animation

Μπορεί κανείς κυριολεκτικά να χαθεί προσπαθώντας να προσανατολιστεί στο χώρο του πολωνικού animation. Είναι δεκάδες οι νέοι και παλιότεροι δημιουργοί που από τις αρχές του 20ου αιώνα έχουν εξελίξει το είδος, τόσοι που τολμώ να παραπέμψω στον παρακάτω οδηγό που προτείνει η ιστοσελίδα Culture.pl

Σαν εισαγωγή στα επιτεύγματα του είδους μπορεί να δει κανείς την βραβευμένη με Όσκαρ μικρού μήκους ταινία Tango (1980) του Zbigniew Rybczyński. Χαρακτήρες πηγαίνουν κι έρχονται, επαναλαμβάνοντας ad nauseam τις ίδιες κινήσεις σαν τελετουργικό της καθημερινής ζωής: ένα αγόρι που παίζει με μια μπάλα, μια μητέρα που θηλάζει το μωρό της, ένα ζευγάρι που ερωτοτροπεί, ένας υδραυλικός και πολλοί άλλοι συνθέτουν ένα μωσαϊκό κοινωνικών ρόλων.

Και το Paths of Hate (2010) του Damian Nenow, κι αυτό πολυβραβευμένο – με εντυπωσιακές σκηνές εναέριων μαχών και καινοτόμα 3D γραφικά – μιλάει για τους “δαίμονες που κοιμούνται βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή και έχουν τη δύναμη να βυθίσουν τον άνθρωπο στην άβυσσο του τυφλού μίσους, της οργής και του θυμού”.