To Wimbledon δεν είναι μόνο για τένις

Το Wimbledon (προφέρεται Γουίμπλντον, έτσι; όχι Γουίμπλετον) του Λονδίνου έχει για πάντα και ανεπιστρεπτί συνδεθεί με το διάσημο τουρνουά τένις: The Championships, Wimbledon όπως είναι το επίσημο όνομά του.

Ενδιαφέροντα facts για το τουρνουά:
1. από τα τέσσερα μεγάλα διεθνή τουρνουά, αυτό του Wimbledon είναι το μόνο που ακόμα παίζεται σε γρασίδι – τα Australian Open, US Open, French Open παίζονται σε χωμάτινο (clay) ή σκληρό δάπεδο.
2. το παραδοσιακό σνακ είναι οι φράουλες με κρέμα, που πωλείται στην διάρκεια του τουρνουά. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση της συνήθειας. Τηρείται κάθε χρόνο από την πρώτη διοργάνωση.
3. το τουρνουά έχει dress code, οι παίκτες δηλαδή πρέπει να είναι ντυμένοι στα λευκά, αλλά όχι απαραίτητα και οι θεατές, οι οποίοι παρόλα αυτά ενθαρρύνονται να έχουν προσεγμένο ντύσιμο (όχι σκισμένα τζιν κλπ).

Ομως το Wimbledon δεν είναι μόνο το τένις. Οι τουριστικοί οδηγοί και οι πιο ψαγμένες ιστοσελίδες που προσπαθούν να προβάλουν λιγότερα γνωστά αξιοθέατα, αναφέρουν μερικές ακόμα δραστηριότητες που έχουν μικρότερο ή μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Το Wimbledon Village
Το Wimbledon ψηλά απ’ τον λόφο. Ένα από τα πλουσιότερα κομμάτια του Wimbledon με τον κεντρικό δρόμο του γεμάτο από μπουτίκ, γκουρμέ εστιατόρια, καταστήματα και παμπ. Δεν κυκλοφορεί ‘πλέμπα’ εδώ. Είναι πέρασμα προς τα γήπεδα του τένις, το Wimbledon Common, και άλλες περιοχές όπως το Richmond.

To Wimbledon Common
Πάρκο θα το χαρακτήριζε κανείς, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Πρώτα απ’ όλα δεν είναι ένα περιποιημένο πάρκο από αυτά που βλέπει κανείς στο κέντρο του Λονδίνου ή αλλού (Hyde Park, St James’s) με τα κουρεμένα γρασίδια και τις ευχάριστες λιμνούλες. Είναι μάλλον μια μεγάλη, ελεγχόμενη πράσινη έκταση, που μοιάζει περισσότερο με δάσος παρά με πάρκο. Περιλαμβάνει διαδρομές για πεζοπορία, ιππασία, κι έναν παλιό μύλο που λειτουργεί ως αξιοθέατο. Είναι τόσο μεγάλο που συνορεύει με τις γύρω περιοχές (Putney, Richmond κ.α.), και έχει χρησιμοποιηθεί ως τόπος για τηλεοπτικές σειρές, βιβλία, ταινίες.

Ιππασία, θέατρο, βουδιστικός ναός
Η ιππασία είναι από τις σικ συνήθειες της περιοχής. Νοικιάζεις ή παίρνεις το άλογό σου, και βγαίνεις βόλτα στον δρόμο ή στο Common. Στον πιο γνωστό στάβλο της περιοχής (Wimbledon Village Stables) γίνονται μαθήματα ιππασίας, workshops, μέχρι και εκπαίδευση με horse simulators, ψεύτικα άλογα σε φυσικό μέγεθος που χρησιμοποιούνται για εκμάθηση. Απέναντι από το Common, από την άλλη πλευρά του Parkside, μέσα στα στενά είναι ο ταϊλανδέζικος βουδιστικός ναός Wat Buddhapadipa. Είναι ο πρώτος τέτοιος ναός που χτίστηκε στην Βρετανία, και εκεί μένουν και βουδιστές μοναχοί/χές. Από θέατρα, το Wimbledon έχει το New Wimbledon Theatre, όπου παίζονται κυρίως μιούζικαλ, θεάματα αφιερωμένα σε γνωστούς τραγουδιστές, μπαλέτο κ.α. Δεν το λες ποιοτική θεατρική εμπειρία αλλά δεν είναι και για πέταμα. Ένα Dirty Dancing εκεί θα το έβλεπα …

Άλλα facts για το Wimbledon, πιο καθημερινά:

1. Συνορεύει με το Richmond, το South Wimbledon, το Roehampton και το Morden.

To Richmond βρίσκεται δυτικά του Wimbledon, μια αρκετά καλή, middle-προς-upper-class θα λέγαμε περιοχή. Εκεί βρίσκεται το Richmond Theatre, θέατρο με αρκετά καλό κύρος και φήμη. Για παράδειγμα έγινε πρόσφατα εκεί η αγγλική πρεμιέρα του έργου The Height of the Storm του Florian Zeller, που μεταφέρθηκε και παίζεται ακόμα στο Wyndham’s Theatre.

To South Wimbledon συνεχίζει να είναι Wimbledon, αλλά δεν έχει την λάμψη του. Tα μεγάλα αρχοντικά σπίτια και το πολύ χρήμα βρίσκεται στο κυρίως Wimbledon.

Το Roehampton επίσης δεν έχει τη λάμψη του Wimbledon, ούτε καν του Richmond. Μάλλον lower middle-class περιοχή, με ένα ωστόσο αρκετά καλό πανεπιστήμιο, το Roehampton University. Δεν είναι και University of London, αλλά είναι αξιοπρεπές, και διαφημίζεται ως το μόνο one-campus πανεπιστήμιο του Λονδίνου (όλα τα κτίριά του δηλαδή βρίσκονται στο ίδιο μέρος, δεν έχει αλλού παραρτήματα).

Το Morden, στα νότια του Wimbledon, έχει ένα στάτους πάνω κάτω σαν κι αυτό του Roehampton, με τη διαφορά ότι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο μέρος πολιτιστικού ενδιαφέροντος, εκτός από το Morden Mosque, ένα από τα μεγαλύτερα μουσουλμανικά τζαμιά στην Δυτική Ευρώπη.

2. Η δημόσια συγκοινωνία του Wimbledon χωλαίνει.
Η συγκοινωνία γενικώς στο Λονδίνο χωλαίνει – όχι δεν είναι καθόλου τέλειο το μετρό, κάτι τέτοιο είναι μύθος – αλλά αυτό θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο. Το κομμάτι της District Line του μετρό που φτάνει στο Wimbledon είναι εξοργιστικά αργό, όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της ίδιας γραμμής, και πολύ συχνά κομμάτια του κλείνουν, ειδικά τα σαββατοκύριακα ‘λόγω αναβάθμισης’… Οπότε και πρέπει κανείς να πάρει τα λεγόμενα ‘replacement buses’ δηλαδή λεωφορεία της γραμμής που μεταφέρουν δωρεάν τους επιβάτες στον κοντινότερο ανοιχτό σταθμό του μετρό. Η κατάσταση είναι τραγική με την κίνηση και τις καθυστερήσεις. Αλλά αν έχεις το ΙΧ σου, αδιαφορείς για την συγκοινωνία. Η ιδιωτική λύση δίνει και παίρνει. Wimbledon είναι αυτό.

3. Το Wimbledon Council έχει συγχωνευτεί με το Merton Council
Δηλαδή o δήμος του Wimbledon έχει ενταχθεί διοικητικά στον ευρύτερο δήμο του Merton. Θα μου πεις, και τι με νοιάζει εμένα αυτό. Το αναφέρω ως την άχρηστη πληροφορία της ημέρας λόγω του θεατρικού έργου Skylight του David Hare. Στο έργο αυτό ο πλούσιος επιχειρηματίας Tom, που μένει στο Wimbledon, επισκέπτεται την πρώην και πολύ μικρότερή του ερωμένη Kyra, κάνοντάς της, μεταξύ άλλων, υποδείξεις για το ότι μένει σε φτωχή περιοχή του Λονδίνου, και μάλιστα σε εργατική κατοικία. Ο Tom λέει πως εθελοντές του Wimbledon Council τον επισκέφτηκαν μετά τον θάνατο της γυναίκας του, για να του προτείνουν να τον βοηθήσουν να θρηνήσει τον χαμό της. Κι αυτός απαντάει:

I said, ‘Look, lady, I’ll tell you one thing. When I choose to grieve for this woman… this woman with whom I spent such a… large part of my life, it will not be in the presence of a representative of Wimbledon Council.’ She said, ‘Oh, we’re in Merton now.’

Έξυπνο αγγλικό χιουμοράκι του David Hare. Ομολογώ ότι γέλασα. Γι’ αυτό κατά την μετάφραση αυτού του έργου στα ελληνικά ή άλλη γλώσσα, ας λάβει υπόψη ο μεταφραστής την τοπική αυτή ιδιαιτερότητα, και θα καταλάβει γιατί ο εκθαμβωτικός ηθοποιός Bill Nighy (ναι, αυτός που έπαιξε τον Rufus Scrimgeour στο τελευταίο Harry Potterερμηνεύει αυτό το σημείο με μοναδικό χιούμορ στην παράσταση του National του 2015. Ίσως όμως και να μην μπορεί να αποδοθεί και να χάνεται στην μετάφραση…