Σταύρος ‘Μούργας’ Αποστολίδης: To πρώτο μπουζούκι του Μπάμπη Μπατμανίδη σε μια εξομολογητική συνέντευξη

συνέντευξη στη Σοφία Ζήση
sofiazissi@laart.uk

Ο Σταύρος (Μούργας) Αποστολίδης, που έχουμε θαυμάσει ως lead μπουζούκι της Βabis Batmanidis Co\m/pany (BBC), σε αποκλειστική συνέντευξη στο LA-Art, μιλάει για την προσωπική του πορεία, την σχέση του με την μπάντα του Μπάμπη Μπατμανίδη, τον Σταύρο Τσιώλη, και τη μουσική.  

Το middle name Μούργας πώς προέκυψε;

Κατά λάθος. Κάποια στιγμή σε εποχές που ούτε καν υπολογιστή είχα, ούτε πρόσβαση στο ίντερνετ, είχα ζητήσει από μία φίλη να μου φτιάξει μία διεύθυνση email (είχανε ίντερνετ στο πανεπιστήμιο αυτοί). Ήρθε λοιπόν με ένα χαρτάκι και μου λέει: ’αυτά είναι τα στοιχεία σου (stavrosmourga@κτλ) κάνε τώρα τη δουλειά σου και άμα δε σ’αρέσει το όνομα, φτιάχνουμε άλλο’. Όχι μόνο το κράτησα αλλά έκτοτε χρησιμοποιούσα τα ίδια στοιχεία σχεδόν παντού και φυσικά και στο Facebook. Δεν το περίμενα τότε ότι θα πάρει τέτοιες διαστασεις και ότι πλέον το διαδικτυακό σου όνομα θα σε ακολουθεί παντού. Πλέον δε μου πάει η καρδιά να το αλλάξω. Τώρα η ‘μούργα’ εξ΄ αρχής προέρχεται από το θρυλικό βίντεο του Βασίλη Λεβέντη, όταν κλείναν το κανάλι 67 (κλείναν και τον τάφο τους), το οποίο εκείνη την εποχή το είχαμε λιώσει.

Πήγες σε δάσκαλο για να μάθεις μπουζούκι;

Αφού γρατζουνούσα το μπουζούκι (που κυρίως κοσμούσε τον τοίχο του σπιτιού μας) για κάνα χρόνο μόνος μου, αποφάσισα να παω σε έναν δάσκαλο να μου δείξει μερικά πραγματα. Πρέπει να είχα μόλις τελειώσει το λύκειο. Πήγα για λίγους μήνες εως ότου παρουσιάστηκα στο στρατό, οπότε και διέκοψα. Έκτοτε δεν επέστρεψα στα μαθήματα και ουσιαστικά εξασκήθηκα στις ταβέρνες και παίζοντας με φίλους δεξιά κι αριστερά. Μου μείνανε όμως κάποια πόλυ βασικά και χρήσιμα πράγματα από αυτά τα λιγα μαθήματα, (τα οποία σε γλυτώνουν από πολύ χαμένο χρόνο αργότερα), όπως το πώς να κρατάς σωστα το όργανο, ο χειρισμός της πένας, κάποιες ασκήσεις για να ‘ανοίξουν’ τα δάχτυλα.

Περιοδεύεις στην Ελλάδα για να παίξεις σε μαγαζιά; Πώς βιοπορίζεσαι;

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι κυρίως με τη μούσικη είτε με τους Babis Batmanidis Co\m/pany (BBC), είτε με μικρότερα σχήματα σε ταβερνες και μουσικές σκηνές. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν κάνω οτιδήποτε άλλο. Το καλοκαίρι ας πούμε ήμουν στην Αμοργό και έφτιαχνα τοστ, έχω κάνει τον καφετζή, συμετείχα σε ταινίες φίλων και διαφημιστικά, έστηνα εκθέσεις σε μουσεία, γενικώς ό,τι μπορώ κάνω. Όσο για τις περιοδείες, πηγαίνω όπου με φωνάζουνε.

Η συνάντησή σου με τον Μπάμπη Μπατμανίδη ήταν ένα γεγονός που σου άλλαξε τη ζωή;

Το Μπάμπη Μπατμανίδη τον γνώρισα το καλοκαίρι του 2010 ως πελάτη στην αρχή. Είχα ένα καφενείο τότε, στο οποίο έπαιζα και μουσική κάποιες μέρες τη βδομάδα. Ένα μεσημέρι έρχεται για καφέ, μου δίνει ένα CD και μου λέει: ’Έγραψα ένα τραγούδι και το ηχογραφήσαμε στο στούντιο μαζί με κάτι φίλους’. Το βάζω και ακούγεται η ‘Οικοδομή’ (καλά, μεγάλη επιτυχία). Του λέω ‘μπράβο, πολύ καλό, έχεις κι άλλες τέτοιες χαζομάρες; ’’Φυσικά’, μου λέει, ’θα τα μαζέψω και θα σ’ τα φέρω’. Κάπου εκει έγινε το μεγάλο λάθος. Και φυσικά μου άλλαξε τη ζωή, πλέον συγκατοικώ με τον κιθαρίστα, από πάνω ακριβώς μένει ο μπασίστας, έχουμε γίνει λίγο σαν οικογένεια, κάπως έτσι νιώθουμε στη μπάντα, πρώτα παρεάκι και μετά τα υπόλοιπα.

Ο δίσκος Babis Batmanidis Co\m/pany (BBC), πού και πώς ηχογραφήθηκε;

Ηχογραφήθηκε στα Shellac Recording Studios στη Θεσσαλονίκη. Ήταν βασικά το μέρος που κάναμε πρόβες εκείνη την επόχη. Τα παιδιά που είχαν το στούντιο βλέποντας ότι είμαστε τελείως ανεπρόκοποι και άφραγκοι, μας πρότειναν να μας κάνουν την παραγωγή, επειδή μάλλον θα ήταν κρίμα να πάει χαμένη όλη αυτή η πολιτιστική κληρονομιά, και κάπως έτσι ξεκινήσαμε ηχογραφήσεις. Με τις καίριες καθοδηγήσεις τους και αφού το επεξεργαστήκαμε για ενάμησι χρόνο, τελικά το 2014 κυκλοφόρησε το αριστούργημα ‘’Babis Batmanidis Co\m/pany (BBC)’’ σε CD και μόνο. Οι πωλήσεις του παραμένουν τραγικές.

Η ποιότητα του βίντεο κλιπ Σαν τη Θειά στα Ρηχά είναι πολύ καλή. Έχει πέσει χρήμα στην παραγωγή;

Χρήμα ούτε για πλάκα. Πάλι με καλούς φίλους και γνωστούς έγινε. Έτυχε να παίξουμε τότε σε ένα beach bar της Χαλκιδικής. Τους τάξαμε διημεράκι τζάμπα σε κάμπινγκ και έτσι απλά δεχτήκανε. Φέρανε τον προσωπικό τους εξοπλισμό, καμερές και μηχανές και για δύο μέρες απλά κάναμε βλακείες στην παραλία και αυτοί μας κινηματογραφούσαν. Δεν υπήρχε ούτε σενάριο, ούτε σχέδιο. Τώρα τι μαγικά κάνανε στο μοντάζ δεν ξέρω, αλλά το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Ευχαριστούμε A/VOID PRODUCTIONS.

Έχει τύχει να σε χρειάζεται η μπάντα και να μην μπορείς γιατί έχεις κλείσει να παίξεις κάπου αλλού;

Όχι γιατι τα live τα κλείνουμε κατόπιν συνεννόησης, δηλαδή αν δεν μπορεί κάποιος από τους βασικούς, γιατί όλοι μας ασχολούμαστε και με διαφορέτικα πράγματα, απλά θα βρούμε μία άλλη ημερομηνία ώστε να μας βολεύει όλους.

Πώς προέκυψε η σχέση της Babis Batmanidis Company (BBC) με τον Σταύρο Τσιώλη;

Το 2012 μας κάλεσαν να συμμετέχουμε στο 10ο Φεστιβάλ Cult Κινηματογράφου στο Gagarin, το οποίο ήταν και το πρώτο μας live στην Αθήνα. Εκεί γνωρίσαμε την Κατερίνα, την κόρη του Σταύρου Τσιώλη. Της αρέσαμε πολύ και κάπως έτσι φαντάζομαι φτάσαμε και στα αυτιά του πατέρα της. Γνωριστήκαμε διαδικτυακά, στη συνέχεια από κοντά και στην πορεία γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Ανυπομονούμε κάθε φόρα που κατεβαίνουμεστην Αθήνα να τον δούμε και να μας τρελάνει με τις παρατηρήσεις, τις ιδέες και τις ιστορίες του. Είναι πραγματικά αστειρευτός, τον αγαπάμε πολύ και τον ευχαριστούμε για όλα.

Είναι φανερό πως όταν παίζεις με την BBC ροκάρεις. Διασκεδάζεις περισσότερο με την μπάντα ή στις άλλες σου εμφανίσεις;

Η αίσθηση της συναυλίας σε σχέση με την ταβέρνα είναι πολύ διαφορετική. Η ταβέρνα έχει κάποιους περιορισμούς ως προς την εμφάνιση ή το ρεπερτόριο. Με το Μπατμανίδη απλά δεν υπάρχει όριο. ’Εχουμε φτιάξει κάτι δικό μας και το παρουσιάζουμε όπως θέλουμε. Έχοντας και λιγο την τάση να διακωμωδούμε τα πάντα και κυρίως τους εαυτούς μας, γίνεται ακόμα πιο διασκεδαστικό. Δηλαδή έχουμε ντυθεί Ράμπο για να παρουσιάσουμε το καινούριο μας κομμάτι ‘Κομάντο’ (κυκλοφορεί προσεχώς), και άλλα πολύ χειρότερα. Εννοείται ότι οι περισσότεροι είχαμε το ροκ/μέταλ παρελθόν μας και αυτό σίγουρα γίνεται αισθητό και στον ήχο μας και στο στήσιμο της μπάντας, δήλαδη δε νομίζω ότι θυμίζουμε πολύ λαïκή ορχήστρα παρόλο που κινούμαστε κυρίως σε λαϊκούς δρόμους.

Γράφεις δικά σου τραγούδια;

Όχι, αλλά νομίζω ότι είμαι πολύ καλός στο να αλλάζω τα φώτα στα κομμάτια που μας φέρνει ο Μπατμανίδης. Υπό αυτήν την εννοία κάτι γράφω δηλαδη, αλλά όχι ολοκληρωμένα τραγούδια. Ας φάει άλλος το ξύλο.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι του Μπατμανίδη, και ποιο εκτός Μπατμανίδη;

Από αγαπημένα τραγούδια άλλο τίποτα. Νομίζω ότι ένας καλλιτέχνης που άλλαξε την κοσμοθεωρία μου σχετικά με το τι είναι λαïκό και τι είναι ροκ και ουσιαστικά με ώθησε στο να παίξω και μπουζούκι, είναι ο Νίκος Παπάζογλου. Το εναρκτήριο τραγούδι -‘Υδροχόος’- του πρώτου τελείως προσωπικού του δίσκου -‘Χαράτσι’-, άλλαξε για πάντα τον τρόπο που άκουγα το μπουζούκι και τη λαïκή μουσική. Συγκέρασε όλα αυτά που είχα στα αυτιά μου και στο κεφάλι μου μέχρι τότε και τα οποία συγκρούονταν ενίοτε, σε ένα είδος ‘μικτό και νόμιμο΄ όπως χαρακτηριστικά έλεγε και ο ίδιος. Και βρήκα κι εγώ την ησυχία μου. Αγαπημένο του Μπατμανίδη παραμένει ο ΄Πανικός’, ένα από τα πρωτα μας τραγούδια το οποίο ανοίγει το δίσκό μας αλλά και τις περισσότερες συναυλίες, πάντα με απρόβλεπτη εισαγωγή-έκπληξη.

Στο Λονδίνο πότε θα παίξετε;

Νομίζω σύντομα, αφού μετά από αυτή τη συνέντευξη θα πέσουνε βροχή οι προτάσεις (και οι μυνήσεις, άμα μας πάρει χαμπάρι το B.B.C.).